Maandag 30 Augustus 2010
Nijntje moest het worden. En ik het geweten... Nijntje op cupcake-formaat is priegelwerk. Maar wél leuk. Na 6 heb ik het voor gezien gehouden en werden het bloemetjes ;)
Het overigens -zoals bijna standaard...- moeten bekopen met een dikke brandwond van de oven...
Dinsdag 17 Augustus 2010
Mijn allereerste poging tot een mooie taart-creatie. Ik denk dat ik toch nog wat moet oefenen om Cake Boss te evenaren 
Vrijdag 30 Juli 2010
Het heeft even geduurd voor ik dit kon schrijven en zelfs het schrijven zelf heeft me meerdere pogingen gekost, maar als er iets is wat ik graag wil delen, is het dit wel.
Hoe lang het nou precíes geleden is weten we eigenlijk niet meer, maar een jaar of 20 geleden was het. Een kleine pluizenbol kwam in huis en stal ons hart - of in ieder geval, dat van mam en mij. De kleine pluizenbol groeide uit tot toch zeker de mooiste kat van de buurt met een prachtige lange vacht en een eekhoornstaart, zoals ik hem vroeger noemde.
De koningin in huis had altijd haar eigen stoel en was een echte kat met haar eigen willetje en karakter. Vond ze je lief, dan was ze je grootste vriendin. Niet? Dan, tja... Mijn vriendinnetje was ze, een steun bij verdriet, buikpijn, hoofdpijn en welk ander pijntje ook. En zelfs sinds ik niet meer thuis woonde, werd ik telkens begroet alsof ze me gister nog het laatst gezien had. Muizen en vogels vond ze niet interessant, haar voorkeur ging uit naar eekhoorns en het allerliefste grote groene libelles.
Langzaam werd ze ouder. Haar mooie roodzwarte vacht werd steeds grijzer, zelf werd ze dunner en haar rondjes door de tuin steeds korter. Langzaamaan begon ze doof te worden en het leek erop dat ze dement werd. Ze kon jammeren bij haar bakje eten terwijl ze het net leeg had, of een vol bakje laten staan omdat ze leek te denken dat ze al gegeten had. Haar mooie vacht moest regelmatig afgeschoren worden om de klitten weg te kunnen halen. Maar waardig als ze was, bleef ze helder uit haar ogen kijken.
Tot 2 weken geleden... Een narcose bleek toch teveel te zijn en ze leek er niet van te kunnen herstellen. Voor ons was er eigenlijk nog maar één, hele moeilijke, keuze. Het enige dat we konden doen om haar nog een beetje waardigheid te laten. En zo stonden we eigenlijk nog heel onverwacht en snel bij de dierenarts.
Nu staat ze in een blikje in de kast bij pap en mam, totdat er een mooi potje is om haar in te bewaren. Want dát verdient ze. Een van de mooiste en meest bijzondere katten die ik ooit gekend heb!
Dag lief poezebeest!
Overigens. Nog nooit een grote groene libelle in onze tuin gezien. Nadat we weer thuis waren van de dierenarts waren we even in de tuin bezig toen Wuz en Izzy ergens mee aan het spelen waren. Ron kwam het laten zien, en het bleek: een grote groene libelle. En met dat eerbetoon van onze katten hebben we getoast op 20 hele mooie poezenjaren.
Dinsdag 20 Juli 2010
Zijn toch wel bij uitstek m'n favoriete bloemen. Dus kon ik het écht niet laten er wat te zaaien in de goede hoop dat er wat van terecht zou komen. En hoe! De eerste mini-zonnebloem (die overigens ook ver boven de meter uitsteekt) is aan het bloeien en de overige zonnebloemen doen hard hun best knoppen te maken. De grote zonnebloemen gaan ondertussen overigens al hard richting de 2 meter...
Woensdag 14 Juli 2010
Storm. Komt wel eens voor. Niet zo handig om dan de parasol open te laten staan. Of het schaduwdoek te laten hangen. Dan kom je thuis en zie je zo iets...
Donderdag 01 Juli 2010
Een doordeweekse dinsdagavond (je kunt je daarbij natuurlijk afvragen hoeveel NIET-doordeweekse dinsdag er zijn, maar laten we dat bewaren voor een andere keer ). Bloedjeheet buiten. Welke gek gaat dan urenlang in de bioscoop zitten?
Nou... deze gek dus. En met haar, nog 3 volledig volle bioscoopzalen. En dat alleen maar in Maasmechelen. Naar het schijnt hebben 7 miljoen mensen wereldwijd de film bij de eerste beste mogelijkheid gezien. Ik kan het ze niet kwalijk nemen
Twilight, New moon en daarna dus Eclipse. Genoten! Alleen zo jammer dat het nu anderhalf jaar duurt tot de volgende...
Vrijdag 25 Juni 2010
M'n oma en ik. 63 jaar verschil in leeftijd! Eindelijk staan we weer eens samen op de foto!
