rabbeltje

verjaardagskado!

Zielsgelukkig ermee!! En gelukkig ook nog mooi schommelweer gehad dit weekend :D

boehoe.. :-(

Bah. Wat een vooruitzichten... Meer herfst dan lente/bijna-zomer...

28!

pfff... 28! Hellup! Dat gaat nu wel héél hard richting de 30. 

Overigens: ik denk dat met vrij grote zekerheid kan zeggen dat ik voor het eerst in 28 jaar een COLTRUI aanheb op mijn verjaardag! Bah. En regen. Bah.

Nee, dan bellen pap&mam die ergens ver weg aan het strand liggen.

tompoucen eten met oma

"wil je een tompouce? ik heb tompoucen meegenomen.". Ik was op bezoek bij m'n oma en dan is het wel zo gezellig een gebakje mee te eten. 's morgens om 10 uur welliswaar, maar ach, kniesoor die daar op let.

Voorzichtig werden de tompoucen door oma op een bordje gelegd en voorzien van een lepeltje. Ze keek er eens naar en zei vervolgens tegen mij: "dat zoete roze laagje, dat eet ik niet hoor. Vind ik helemaal niet lekker." Om vervolgens inderdaad de bovenste laag van haar tompouce af te halen. Vervolgens keek ze nog eens naar de laag pudding en zei: "die onderkant, daar vind ik ook niks aan hoor." Ik schoot al eens in de lach met de constatering dat ze dus eigenlijk gewoon een bakje pudding ging eten. Grinnikend keek ze me aan en begon inderdaad met een lepeltje netjes de bakkersroom op te lepelen. En uiteindelijk inderdaad een onder- en bovenkant liet liggen.

Maar eigenlijk kwam de echte klap op de vuurpijl pas later toen ze me vertelde over dat ze het tegenwoordig zo naar d'r zin heeft en genoeg te doen heeft. En dat ze zei: "wil je geloven dat ik tegenwoordig niet eens meer de tijd heb om te breien?"

Enigszins gehavend

Ondertussen alweer een paar jaar geleden kocht ik de allerbeste slippers ooit. Nooit meer ergens gezien, nooit meer ergens zo'n leuke slippers gezien. Ze behoren sindsdien dan ook tot mijn standaard uitrusting in de zomer. Helaas is het nadeel van slippers dat ze een beetje sloffen en daardoor de neiging hebben te slijten. Ieder jaar kijk ik dan ook weer naar m'n slippers en kom tot de conclusie dat het éigenlijk niet meer kan. De 'neuzen' zijn hardstikke afgesleten, de bandjes laten aan de binnenkant langzaam los en de blaadjes van de bloemetjes zijn minimaal in aantal verdubbeld. En dan neem ik me voor om ze dit jaar dan toch maar echt eens weg te doen. Maar ik krijg het écht niet over m'n hart... ik doe ze pas weg als ik een vervangend paar vind dat minstens zo geweldig is! Ik hoop dat het snel is...

is het nog geen 30 juni...? deel 2!

Zucht. Het is nog héél lang tot 30 juni... Tot die tijd hou ik mezelf maar tevreden met héél vaak de trailer te bekijken. Ik kan écht niet wachten!!

een soort van nostalgie

Toen ik 2 was, kreeg ik van mijn oom Ben een mon chichi-aapje. Toendertijd heel eenvoudig en doeltreffend Chichi genoemd, en zo heet ze nog steeds. In de loop der jaren is ze er wel wat gehavender uit gaan zien, haar duimpje (dat ooit in d'r mond bleef steken zodat ze kon duimen) heb ik zelf vroeger afgeknabbeld, en haar andere handje is ze al jaren kwijt. Een tijdje had ik nog een broertje voor d'r in de vorm van, ook al zo doeltreffend genaamd, Clownchichi, die ooit op een vakantie spoorloos verrdween. En al die jaren was ze voorzien van een schattig bloemenjurkje en een gehaakt overjurkje door mam gemaakt. En week ze nooit van mijn bed! Ik kan me nog herinneren dat de knuffel zelfs mee ging de operatiekamer in. Of nou ja, dat lieten ze me geloven. Of ze d'r werkelijk bij was is natuurlijk maar de vraag.

Oom Ben is helaas alweer een tijd overleden, maar Chichi zit nog steeds op de rand van het bed om me te beschermen als ik ga slapen ;) Gisteravond bekeek ik mijn knuffeltje eens goed en moest concluderen dat het jurkje nu wel heel erg gehavend eruit zag. De jaren hebben ervoor gezorgd dat er grote gaten in aan het vallen zijn. En nu dan? Uitdoen en een ander jurkje? Dan is het niet meer de 'echte' Chichi. Aanlaten en wachten tot het helemaal vergaat? Dat is eigenlijk nog veel erger! 

Met een héél klein pijntje in m'n hart heb ik het onderjurkje toch maar uitgedaan en op m'n nachtkastje gelegd.. Misschien kan ik het nog redden... wegdoen zal ik het nooit, maar om nou te wachten tot het vergaan is, nee. Toch maar proberen zelf een nieuw jurkje te maken.

popup

Als 't weer niet vrolijk doet

...dan doe ik dat toch gewoon zelf!

I love tulpen