Een week of 2 geleden begon ik er last van te krijgen. Het weer was er alleen nog niet naar, met een dikke 20 graden. Vorige week werd het al moeilijker, maar het vooruitzicht dat het deze week onder de 20 zou gaan hield me tegen.
Gister werd de behoefte onbedwingbaar. En dus stond er zuurkool met worst op tafel!
Vroeger had oma in haar tuin een plant staan, die in de herst van die mooie 'zaaddoosjes' kreeg. Waarom weet ik niet meer, maar ik was dol op die soort-van-doorzichtige ronde 'blaadjes', waar je de zaden zo mooi in zag zitten.
Op dat spinnenrijke rondje naar de supermarkt loop ik ieder dag langs een ietwat vervallen tuintje. Precies langs de stoep staat er eentje. Een vlaag van nostalgie overvalt me soms wel ja. Ik besloot maar eens aan mam te vragen wat het nou eigenlijk was en na lang nadenken kwam ze samen met pap tot de conclusie: judaspenning. Paars of witte bloemetjes in de zomer, in het najaar mooie doorzichtige schijfjes.
Die plant, die daagt me iedere dag weer uit om er een paar van die schijfjes eraf te halen zodat ik in onze eigen tuin ook wat nostalgie kan zetten. Ik durf het niet zo goed, zomaar in iemand's tuin gaan schooieren. Misschien toch maar eens aan oma vragen of die er niet nog wat heeft.
Het is sinds 2 dagen officieel herfst. Waar ik het vooral aan merk is tijdens mijn dagelijkse wandelingetje van kantoor naar supermarkt. Langs de Rijksweg liggen een aantal leegstaande huizen met bijpassende tuin.
Lees: overwoekerde tuin. En niet alleen door planten. Die hele tuinen, ze zijn volledig overspannen door spinnenwebben! Niet al te kleine nee. En daar zitten dan weer bijpassende achtpotigen in. Ook niet al te klein nee.
Achtpotigen-paradijsjes. Hanneke-hel...
Het oordeel: we have a winner
Gelukkig, eindelijk weer eens nieuwe thee-smaak die wel op zal gaan. Snel, ben ik bang 
Lees verder...
Als rasechte theeleut kan ik een nieuw smaakje nooit laten staan. Het heeft regelmatig geresulteerd in een nieuwe favoriet (die dus vervolgens weer net zo goed van de troon wordt verstoten ;)), maar net zo vaak in een doosje theezakjes waar nog 18 of 19 zakjes inzitten en waar ik stiekem altijd van hoop dat het bezoek dan tóch maar die pakt...
Voorbeeld: de Tahiti van Lipton. De 1e keer was 'ie nog wel lekker. De 2e keer stond de geur me ernstig tegen en daarna verdween hij heel hard door de gootsteen. Absolute uitschieter qua -laten we het maar zo noemen- smerigheid was de Lipton Andalusie. Gatver!
De meest recente was de Lipton smooth. Met honing, stond erop. De naam sprak me ook wel aan. Ergens heel klein tussen de ingredienten stond wel nog rozebottel maar ach, dat zal wel meevallen dacht ik nog. Niet dus.
En nu staat er een doosje naast me met de naam Afrika. Albert Heijn geeft me thee met honingbos, banaan, ananas en vanille. Kon ik natuurlijk niet laten staan. Ik kreeg in 1e instantie visioenen van die Tahiti-thee, maar aangezien deze honeybush heeft, en de honeybush van Pickwick wel verdraaid lekker was, ga ik het toch proberen. Wordt dus vervolgd!
Van links naar rechts, helemaal rond. Mooi. Maakt dat herfstweer van gisteren dan toch een beetje acceptabel.