Sinds het weer een beetje beter werd, heb ik ontdekt dat tuinieren toch echt leuk is! Buiten het feit dat de nieuwe tuin allerlei verrassingen in zich had in de vorm van planten en struiken die opeens begonnen te bloeien, vind ik het ook gewoon heerlijk om even in de modder te wroeten en met de planten bezig te zijn. En dankzij Ron's verjaardagskadootje kan dat nu ook in true Hanneke-style 
Je vraagt het je toch af. Lijk je héél veel op je moeder, als je tijdens een voetbalwedstrijd op elke situatie exact hetzelfde reageert?
'Nou ben je bijna 30', zegt 'ie vanmorgen...
Sinds een paar weken mogen de haarballen naar buiten. Laten we het er op houden dat het vooral voor een van de baasjes (lees: ondergetekende) een overwinning en grote stap was! Met de 1e stap die ze buiten zetten, zag je dat ze er helemaal gelukkig van werden.
Tot mijn grote blijdschap leken ze niet echt ver te gaan, en komen ze om het half uur ongeveer even kijken of wij er nog wel zijn en om even te vertellen wat ze gedaan hebben - dat maak ik er dan maar van 
Tot gister. Opeens was er geen Wuz te bekennen. In geen velden of wegen, en na een paar uur begon de paniek wel enigszins bij me toe te slaan. Wuz hoort af en toe even commentaar te geven en verder te spelen! Niks uren achter elkaar weg blijven! In tranen was ik... waar was dat stomme beest nou 
We gingen al eens een rondje lopen, en nog een. Eens bij wat mensen aanbellen om te vragen of ze hem gezien hadden. Izzy liep ondertussen wat doelloos rond, te miauwen alsof hij Wuz ook miste. Langzaam werd het donker en nog altijd geen kat. Zucht 
We zaten op de bank tv te kijken en hadden al besloten de deur van de buitenberging maar open te laten en een bakje eten en een kussentje neer te leggen voor het geval hij 's nachts terug kwam. In gedachten was ik al een tekst voor het 'vermist'-briefje aan het schrijven. Kwart voor 10 was het ondertussen. Toen we opeens iets heel hard en klagend hoorden miauwen. Aan de andere kant van de keukendeur (die we dicht hadden gedaan om Izzy binnen te houden) stond meneer te klagen. Maar ik zal eerlijk zeggen, ik ben nog nooit zó blij geweest dat die kat zo'n prater (of vooral misschien: zeurder ) is!
Zucht. Weer een stap voor het baasje. Katten blijven soms langer weg dan je denkt. Maar ze krijgen binnenkort wel een halsbandje. Waarover Ron zei dat ik die maar niet alleen moest gaan kopen. Zou 'ie bang zijn dat ik er eentje koop met glitters en diamantjes..? (zou die angst ongegrond zijn... )
